Menu

Szkolne kółko teatralne i jego funkcje

szkolny teatrzykO szkolnym kółku teatralnym mówi się jako o rozwiązaniu, które pełni bardzo istotną rolę edukacyjną, trudno bowiem nie zgodzić się z tym, że nie tylko kształtuje, ale także wzbogaca osobowość swoich młodych uczestników. Oczywiście, nie wszystkie przedstawienia szkolne kończą się powodzeniem, szukając klucza do sukcesu wskazuje się więc na odpowiedni dobór materiału scenariuszowego oraz odpowiednią obsadę ról z unikaniem sytuacji, w której te najważniejsze nieustannie grane są przez tych samych młodych aktorów. Nie bez znaczenia jest i to, że ruch sceniczny powinien być maksymalnie zdynamizowany, dzieci nie czują się bowiem najlepiej, gdy oczekuje się od nich przede wszystkim stania w miejscu i recytowania swoich kwestii. Warto wspomnieć też o znaczeniu, jakie mają rekwizyty, trudno bowiem mówić o sukcesie, jeśli przedstawienie ma narzuconą z góry zamkniętą formę.

Pracując z grupą należy też zawsze brać pod uwagę to, że nie wszystkie dzieci są urodzonymi aktorami. Co więcej, dzieci potrafią czuć się znakomicie w bardzo zróżnicowanych rolach, w zajęciach mogą więc brać udział nie tylko urodzeni komedianci, ale również oratorzy. Niekiedy konieczne jest też ingerowanie w spory między nimi, a choć mamy do czynienia z pracą trudną, nie można nie zgodzić się z tym, że jest to również praca wyjątkowo wdzięczna. Oczywiście, zanim przystąpimy do pracy nad kolejnymi przedstawieniami, musimy w odpowiedni sposób przygotować małych aktorów. Jednym z najważniejszych elementów naszych działań w tym zakresie jest przygotowanie aparatu mowy, konieczne są przy tym nie tylko zajęcia z zakresu kultury żywego słowa, ale również ćwiczenia poprawiające dykcję. Na tym etapie można też zacząć usprawniać możliwości głosu, dzieci na ogół nie znają bowiem ćwiczeń oddechowych.

teatr szkolnyGdy głos budzi nasze zadowolenie, powinniśmy przystąpić do przygotowania ciała, w tym zwłaszcza do rozwoju jego ekspansji. Tu przydają się nie tylko klasyczne ćwiczenia ruchowe, ale także ćwiczenia mimiczne i pantomimiczne, a także ćwiczenia, dzięki którym łatwiej jest rozumieć ruch. Kolejnym etapem jest wyrobienie u małych aktorów umiejętności, która umożliwi im dostrzeganie istoty zjawisk, a w dalszej kolejności także jej artykulację z wykorzystaniem form metafizycznych Warto zatem pomyśleć o ćwiczeniach, które rozwijają wyobraźnię oraz o zaznajomieniu dzieci nie tylko z lalkami, ale również z teatrem przedmiotu. Niezwykle trudne jest też wyrobienie umiejętności pozwalających na wyrażanie nie tylko uczuć, ale także nastrojów. Na tym etapie znakomicie sprawdzają się ćwiczenia ekspresyjne oraz elementarne zadania aktorskie. Dobrze jest też pracować nad rozbudzaniem wyobraźni bazującej na skojarzeniach, w czym niezwykle pomocne okazują się gry sytuacyjne.

Warsztat małego aktora to jednak również ćwiczenia w głośnym czytaniu oraz recytowaniu z pamięci, zawsze warto przy tym zadbać o kształcenie wokalne zwłaszcza, jeśli zależy nam na tym, aby w naszym przedstawieniu nie zabrakło piosenek. Kolejnym etapem powinny być próby inscenizacji stosunkowo krótkich tekstów, realizacja większej formy scenicznej może bowiem pojawić się dopiero na samym końcu. Jeśli nie chcemy wpaść w pułapkę musimy mieć na uwadze to, że teatr szkolny nie powinien przypominać swojego zawodowego odpowiednika. Nie pozwala na to przede wszystkim młody wiek aktorów, nie bez znaczenia wydaje się jednak i to, że próby takie mogą zniszczyć amatorstwo w najlepszym znaczeniu tego słowa. Amator to przecież osoba, która kocha to, co robi i angażuje się całkowicie w to, co sprawia jej przyjemność, a teatr szkolny jest przecież przygotowywany z myślą o widzu będącym rówieśnikiem młodych aktorów.

kółko teatralneNie powinniśmy też zapominać o tym, jak ważna jest funkcja wychowawcza teatru, a przecież dla nikogo zaskoczeniem nie powinno być to, że jest to proces, który zawsze wymaga czasu. Nie bez przyczyny o teatrze szkolnym mówi się zresztą jako o procesie, w wyniku którego dochodzi do kształtowania się młodego człowieka. Warto więc dobrze zorganizować czas spędzany z młodymi aktorami, w innym wypadku okaże się bowiem, że nie można liczyć na to, że zajęcia te spełnią swoje zadanie. W czasie zajęć warto więc pamiętać o czasie przeznaczonym nie tylko na zabawę i naukę, ale również na dyskusję i refleksję, a także na te ćwiczenia, które pozwalają tak na samopoznanie, jak i na samodoskonalenie. Żadna z propozycji wychodzących od dzieci nie powinna być przy tym ganiona nawet, jeśli nie wszystkie są na tyle dobre, aby przystępować do ich realizacji. Każdy powinien mieć wkład w podstawianie przedstawienia. Młody człowiek często nie zna nie tylko innych, ale również samego siebie, a kółko teatralne może mu pomóc w pokonaniu tej bariery.

Wychowawczyni w grupie III-latków.